Het
was de gehele week zwaar weer geweest. Maar op 30
november scheen de lage zon uitbundig over de Par
3 baan, met van die hele lange
schaduwen.
Peter
de Wit had de wedstrijdleiding van Heribert en
Cees overgenomen. Het was een plezierige
wedstrijd. De ballen rolden goed over de goed
verzorgde greens.
Omdat
het de laatste wedstrijd van het zomerseizoen
betrof, was er een afsluitend diner.
Er
was ook besloten om tijdens dat diner de
prijsuitreiking te doen. Gelukkig kwamen de vaste
organisatoren, Heribert en Cees daar wel naar
toe.
Na
het voorgerecht was er een korte pauze en tot
ieders verbazing verscheen Sinterklaas in
hoogsteigen persoon in de zaal.
Nog
groter was de verbazing over het feit dat de
Goedheiligman de uitslagen van de middag al in z'n
grote boek had genoteerd.
Natuurlijk
wilde hij tot de prijsuitreiking overgaan, maar
niet nadat alle aanwezigen in de zaal een fraai
lied hadden gezongen.
De Sint sprak met
een brok in de keel: 
"Uw
lied heeft mij zeerwel ontroerd,
al was de uitspraak wat beroerd"
Daarna
ging hij met stentorstem over tot de
prijsuitreiking.
Na
het uitdelen van pepernoten en het aanhoren van
een tweede lied, galoppeerde de heilige bisschop
op z'n koperen Amerigo de zaal uit. Het bleef nog
lang onrustig op de golfclub.
Later,
veel later, bleek dat Sint de lichten van z'n auto
had laten branden en slechts een servicewagen van
Renault het euvel kon verhelpen. En de maan scheen
door de bomen.
